12 Ağustos 2023 Cumartesi

M4 SHERMAN FIREFLY - TIGER -1 için geliştirildi.

 

İkinci Dünya Savaşı'na dahil olmuş ülkeler arasında bir çok alanda olduğu gibi savaş teknolojileri içinde büyük bir yarış söz konusuydu bu teknoloji yarışında en belirgin savaş araçlarından biri ise tanklarda özellikle ikinci Dünya Savaşı'nın başında Almanların geliştirdiği savaş takti Blitzkrieg durdurulamaz gibi gözükse de müttefikler ilerleyen dönemde bu savaş tarzına alışmışlardı müttefikler geliştirdikleri tanıklar ile alman panzerleri karşısında dengeyi sağlamaya başladıklarında ise alman mühendisliği 1942 yılında sahalara yeni bir tank sürmüştü bu tank da Panzerkampfwagen kısaca tiger-1 tankı idi ilk olarak doğu cephesinde görülmeye başlayan tiger-1 Sovyet Ordusunda büyük


şaşkınlığa uğrasada Sovyetler bu tanka karşı önlemlerini almaya başlamıştı Tiger tankın ünü tabii ki Amerikan ve Britanya kuvvetlerinede yayılmıştı bu kuvvetlerin üretimine öncelik verdiği tank s SHERMAN-M4 tankı idi sahada hızlı bir tank olmasına rağmen 75 mm'lik kısa namlulu topu tiger-1 Zırhını delebilecek kapasitede değildi. Bu konuda en güzel örnek ünlü alman tank komutana

 Michael Wittmann bir  Firefly tarafında vurulup Tiger-1 tankının imha edilmesidir. ilk olarak SHERMAN Firefly ya neden ihtiyaç duyduğu ve tasarım nasıl gelişti detaylandırmaya başlayalım müttefikler Normandiya çıkarması hazırlıklarını yaparken Almanlar da atlantik duvarın arkasını sağlam olacak panzer birliklerini özellikle tiger-1 tanklarını göndermişlerdi bu VERMAHTA bağlı panzer birliklerinden çok müttefiklerin en çok çekindiği birlikler olan SS birliklerine yollanmıştı ayrıca 1943 yılında Afrika

cephesinde İngilizler tiger-1 tanklarının gücüne canlı şekilde şahit olmuşlardı bunun üzerine o dönemde özellikle Britanyalılar tiger-1 rakip bir teknoloji arayış içine girmişlerdi çünkü tank birliklerinde hem yüksek kalibreli Topları olan tanklar yoktu hem de tank birliklerine yardımcı olacak İngiliz piyade birliklerinde birkaç antitank silahı dışında doğru düzgün antitank silahları da yoktu İngilizler kendilerini avantaj sağlayacak bir teknoloji aramaya başlarken yeni bir teknoloji

üretmek yerine var olan bir teknoloji geliştirmeye karar verdiler İngilizlerin geliştirdiği cruiser ve Challenger tanıklarına 76 mm'lik uzun namlulu toplar koyulması planlanıyordu fakat bu projeler ağır şekilde ilerliyor ve tanıkların prototiplerin tek tek gövde ve de motordaki SORUNLAR aşılmaya çalışılıyordu bu tankların seri üretiminin gecikecek anlaşılınca bir grup İngiliz Tankçı

general İngiliz tedarik Bakanlığı'na yeni bir teklif sundu zaten kullanımda olan M4-Sherman var bunların gövdesi kullanılarak 76.2 mm'lik uzun namlulu bir topu bulunan bir taret ekleyip tanka güçlü zaafları olan alman tankları ile daha iyi mücadele edecek hale getirmekte tabi buradaki sorun 75 mm'lik kısa namludan 76.2 mm uzundan  geçildiğinde topun geri tepmesi ne gövdenin nasıl tepki vereceğini o dönemde manuel olarak nişanlama yapılır toplar ateşlendiğinde

topun geri tepmesindeki denge bir tanklarının en önemli özellik de tam gövdesi geri tepmeye  direnç sağlayamadığı ve denge bozulduğu zaman mermiler hedeflenen noktada çok farklı yerlere gitmek idi. Buda saniyelerin önemli olduğu çatışmalarda hiçte istenmeyecek bir durumda İngiliz tedarik bakanlığı ilk önce bu teklifi reddetti çünkü bu teknoloji için Amerika Birleşik Devletlerindeki şirketlere Bağımlık alınacaktı Britanya hükümeti ise kendi teknolojilerini geliştirmek ve ileriye götürmek

istemekteydi hükümet bunun yerine cruiser ve Challenger tanklarına yoğunlaşılmasını istese de bu tankların projelerindeki gövdelerini 75 mm'lik toptan daha büyük bir topu kaldıramayacağı anlaşılmıştı yeni tasarım çalışmaları başlasa da İtalya ve normandiya yapılacak çıkarmalar için vakit az almaktaydı sonunda fikri kabul eden tedarik bakanlığı bu fikri Amerika Birleşik Devletleri ile de paylaşmıştı ama seri üretimdeki piyade destek için kullanılan tankların projesini bozamayacaklarını

bildirmişlerdi bunun üzerine Britanya da Vickers tanklarını üreten mühendislerden Britanya yapımı olan 76.2 mm'lik 4.1 metrelik namlı uzunluğu olan antitank silahı olan    Ordens Create Sherman  tankına bir taret olacak şekilde tasarlanması istendi neden Ordens seçil denirse,  Afrika cephesinde bu antitank silahı tiger tanklarına ciddi zarar veren Britanyalıların elindeki nadir teknolojilerden bir olduğunu ispatlamıştır antitank silahı hızlı bir

şekilde tarete dönüştürüldü ve birkaç adet üretildi ilk üretilen taretler M4 Shermanlara monte edilerek testere başlandı testlerde top ateşlendikten sonra tank yaklaşık olarak 1 metre kadar geri tepiyordu mühendisler bunun taretin uzunluğundan kaynaklandığını anladılar geri tepme sistemini ya da tareti değiştirmek yerine geri tepmeyi gövdeye ileten silindirleri kısaltarak topun her iki yanında yerleştirdiler bu çözüm sonrası geri tepme

istenilen noktaya geldi ve ateşlendiğinde istenilen hedeflere minimum sapma ile vurulmaya başlandı ayrıca tarette bir sorun da vardı tank vurulduğunda yükleyici dışında diğer dört mürettebattan sırayla hemen üstlerindeki kapaktan çıkabiliyorlar de bu kapak sağ üsteydi ama yükleyici taretin sol tarafında çalışıyordu Buda çıkış sırasında bir karmaşaya neden olabilir bunuda düzelten mühendisler o dönemin tanklarında nadir gördüğümüz tarette iki kapak sistemini yaptılar. personelin acil durumda daha hızlı tahliye edilmesi sağlanmış oldu böylece aynı zamanda bu sistemi ile yüklenicinin tankta hareket edecek yerinin azalmış olması nedeniyle yükleyici etrafına da çok mühimmat konulmasına da imkan sağlamış oldu tankın tareti istenilen düzeye gelmişti ama M4-Shermanların en zayıf yönlerinden biri de son geliştirmeler ile 63 mm yükseltilen ön zırhidi bu zırh kalınlığı savaş alanında karşılaşacağı Tiger tanklarıyla 88 mm'lik top ile rahatça deliniyordu askerler bu tankın muharebe alanlarında tiger-1 ile burun buruna savaşacağını düşündüklerinden palet arızaları için gerekecek yedek parçaları tankın önüne ve yanına konumlandırarak zırhın kalınlığında arttırmaya çalışıyorlardı bir çok testten geçilen tank için en sonunda 1943 yılının Ekim ayında onay alınmıştır İngilizlerin ilk amacı bu tankı Normandiya çıkarmasını yetiştirmekte bu yeni tanka ateşlendiğinde namlunun ucundan çıkardı alevden dolayı Sherman Firefly yani ateşböceği ismi verildi Firefly 17 PDR olarak da isimlendirilen topu antitank silah için üretildiğinden daha ince zeminlerde örneğin hafif zırhlı araçlar da ya da beton zeminlerde çok da başarılı olamıyordu çünkü mermi direnç görmediğinden patlamıyor sadece delip geçiyordu Sherman fireFly da genel olarak üç farklı mermi kullanılıyordu standart antitank mermisi yüksek patlayıcı zırh derici verme ve balistik başlıklı mermilerdi. APDS kodlu zırh delici mermiler Fireflydan ateşlendiğinde 1000 metreden 233 mm'lik zırhlıları standart mermi ise 1000 metreden 150 mm'lik zırhlıları delmekteydi Buda bize gösteriyor ki almanların panter tiger-1, King tiger tankları için Sherman Firefly gerçekten bir baş belasıydı seri üretim için bu proje Amerika Birleşik Devletleri'ne tekrar sunulduğunda ise Amerika Birleşik Devletleri yine kabul etmemişti ama Britanyaya tareti olmayan gövdeleri göndereceğini ve istedikleri geliştirmeyi yapabileceklerini iletmişti burada bir soru hemen akıllara gelebilir. Amerikalılar tank daha iyi hale gelecekken bunu niye kabul etmediler birincisi kendi üretimleri bir taret eklenip Britanyaya bu teknoloji ortak ettiklerinde lisansı Britanya da almış olacaktı zaten kendi ellerinde bunu geliştirecek teknoloji mevcuttur ve savaş sonrası kendi ürettikleri teknoloji rakip olarak karşılarına çıkacaktı. ikincisi hala seri şekilde üretilen tank yeterli görmekteydiler ama 1944 yılında Almanya'nın son taaruzu olan  ağır Alman zırhlıları karşısında 75.000 metrelik top olan Shermanların bunların yetersiz olduğunu acı şekilde anlamışlardı ve savaşın son yılında uzun namlulu 76 mm'lik 105 mm'lik modelleri geliştirilmişti çeşitli SORUNLAR giderildikten sonra ilk Sherman Fireflylar 1944 yılının Ocak ayında seri üretime geçmişte Normandiya çıkarması hazırlıklarında Montgomery'nin 21. Ordu grubuna 342 adet Firefly teslim edildi genellikle İngilizlerin bir tank bölümünde üç standart Sherman ve bir Sherman FireFly üç Crombellbul bir FireFly şeklinde bulunmaktaydı fakat Crombell tankları olan birliklerde çıkarmadan sonra parça farklılığından lojistik SORUNLAR oluşmaya başlayınca Fireflyla Crombell yanından alınarak bölükler iki Sherman iki Firefly olacak şekilde düzenlendi çıkarmanın başında iç bölgeleri ilerleyen müttefikler Fireflyların Panzer-4 panter Shootbe ve tiger-1 karşısındaki etkisini gördüklerinde yaklaşık 1600 adet daha Shermanlardan  FireFlylara hızlıca dönüşüm yaparak cepheye yolladılar 1945 yılının mayıs ayından itibaren ise biraz önce bahsettiğim 76 mm'lik ve 105 mm'lik Shermanların üretilmesi ile Amerika Birleşik Devletleri Firefly dönüşümlerine izin vermedi ve dönüşümler sonlandı toplamda sayısı bilinmese de yaklaşık 2100 ile 2200 arası fire Flyinn savaşa sürüldü tahmin edilmekte panzer reislerinden olan ünlü alman'tan Komutanı Espark FireFly ile ilgili olarak araların da şunu belirtiyor  normal Shermanlar gördüğümüzde sayıları çok fazla değilse cesurca bu tatlının üstüne gidiyorduk çünkü ön cepheden bize bir şey yapamayacaklarını bilmekteydi fakat Fireflyların etkisini gördükçe daha temkinli olmaya başlamıştı bunu anlayan bazı normal Sherman personeli ise kısa namlusu olan tanıkların ucuna borular takarak tanıklarının Firefly gibi görünmesini sağlıyordu son olarak Firefly savaşta neler yapmıştı Fireflyların tam olarak ne kadar tank etkisiz hale getirdiğini bilemiyoruz ama raporlanan harekatlarda Tiger tankında çok panter tanklarını savaş dışı bıraktığı bilinmektedir şimdi kayıtlara geçmiş  bir kaç olaydan bahsedelim; -1:24Tiger tankının bir FireFlydan ateşlenen mermiyle imha edilmesidir  belgeseller yapılsa da bu çatışmaların devamında üç Tiger daha çeşitli Fireflylardan ateşlenen mermiler sonucu imha edilmiştir yine 1944 yılının haziran ayında  çatışmalarda teğmen hem de komutasındaki Firefly altı atış ile beş panter tankını imha etmişte çatışmanın genelinde iki panter daha farklı  olaylar tarafından imha edilmiş beş tane panter de savaş alanından geri çekilmiştir Fransa'daki başka bir bölge olan  ise tek bir Firefly ve üç Normas var tümenden beş adet panter ile karşılaşırlar gördüğünüz üzere yaşanan çatışmalarda Çavuş harris komutasındaki Firefly beş atış da beş Panteri imha etmesi yine kayıtlara geçmiş başarılardan beridir olaylar İngilizlerin çabasıyla savaşa girmiştir ama kısa notlar halinde verdiğim olayların hepsinde başarılar, Kanadalı askerlere ait olması da işin ilginç yönlerinden biridir fly tankları ama panzer 4.05'i toplarla ilgili bir çok kayıt mevcuttur son olarak şu soru sorulabilir bu tank hiç mi imha edilmedi  evet edildi ama bunuda tam olarak bilemiyoruz çünkü imha edilen kanıtlar Firefly adı altında ayrı zaiyat olarak değil german olarak kayıt edilmiş fakat bazı kaynaklarda 300 350'ye yakın imha edildikleri belirtilmiştir.

23 Temmuz 2023 Pazar

Alman Ekonomisi Nasıl İflas Etti

 


Tarih 11 Kasım 1918 Saat 10 suları. Alman Fransız ve İngiliz delegeleri Fransa'ya bağlı retondeste yer alan ormanında küçük bir tren vagonunda bir araya gelir


Taraflar bir saat içerisinde daha sonraları 11 Kasım 1918 ateşkesi olarak adlandırılacak olan bir anlaşma imzalar. Bu antlaşma Almanya'nın Birinci Dünya Savaşını kaybettiğini kabul ettiğinin yazılı belgesidir. Bundan birkaç ay sonra Haziran 1919 da imzalanan Versay Barış Anlaşması'ysa tabiri caizse Almanya'nın ölüm fermanı olur anlaşmanın koşulları o kadar ağırdır ki Alman halkı tarafından Versay anlaşması ihanet olarak tanımlanır. Zaman, Alman halkının ne kadar haklı olduğunu gösterecektir. Zira 1919, 1923 yılları arasında Almanya'da Görülen ekonomik ve siyasi istikrarsızlık bu anlaşmanın koşullarıyla yakından ilgilidir. 



 


Uygulanan yanlış ve doğru politikalara değineceğiz. Ve dibi gören bir ulusun nasıl yeniden toparlandığına şahit olacağız. Y
üz yıl öncesine 1920 li yılların Almanya'sına gidiyoruz. Bu bir ülkenin nasıl iflas ettiğinin hikayesi


Almanya'nın ekonomik olarak çöküşü biraz önce de bahsettiğimiz gibi Versay Anlaşması'nın ağır koşullarıyla yakından ilgiliydi. Fakat bu çöküşün farklı sebepleri de vardı.


ülkelerin Birinci Dünya Savaşı esnasında artan askeri maliyetleri karşılamak için uyguladıkları yöntemler farklılık gösteriyordu. Örneğin Fransa bu giderleri karşılayabilmek için bir gelir vergisi çıkartmıştı. Buna karşılık Alman imparatoru ikinci Wilhem ve Alman Meclisi Reis Tarks Savaşın gittikçe artan maliyetlerinin borçlanarak karşılamaya karar vermişti. Savaşı kazandıktan sonra mağlup devletlerden alacakları tazminatlarla bu borçları kolayca kapatabileceklerini düşünüyorlardı



Ancak işler düşündükleri gibi gitmedi. Birinci Dünya Savaşı sona erdiğinde Almanya mağlup devletler safındaydı. Ve şimdi savaş sırasında aldığı borçlara ek olarak galip devletleri ödemesi gereken ağır bir tazminat yüküyle karşı karşıyaydı

 

Hükümet 1919 yılı itibariyle oluşmaya başlayan devasa bütçe açığını durmaksızın para basarak finanse etmeye çalıştığı. Ancak bu durum Alman markanın hızlı bir şekilde değer kaybetmesine neden oldu


1919  yılının sonlarına gelindiğinde bir Amerikan doları 48  Alman markına karşılık geliyordu. 1921  yılının ilk çeyreğinde bir dolar 80  marka, 1922 yılı başlarında 320  marka ve aynı yılın sonlarında ise bir Amerikan doları tam 6400  marka karşılık geliyordu. Artık enflasyon hiper enflasyona dönüşmüştü. Alman hükümeti en hızlı para basma makinelerinin bile ihtiyaçlarını karşılamadığını fark etti



1922 yılının ekim ayına gelindiğinde
Almanya'nın hazinesinde savaş tazminatlarını ödeyebilecek parası kalmamıştı. 
Hükümet savaş tazminatı taksitlerini maden karşılığında ödemeyi teklif etti. Ancak bu teklif galip devletler tarafından reddedildi. Misilleme olarak Fransa ve Belçika Almanya'nın sanayi bölgesi olan Ruh bölgesini işgal etti


Amaçları tazminat ödemelerine karşılık sanayi mallarına el koymaktı. Tüm bu gelişmeler karşısında Almanya Şansölyesi Wilhem halkın motivasyonunu düşürmemek adına bu işgale karşılık pasif direniş çağrısı yaptı bu süre içerisinde grev yapan işçilere hükümet tarafından maddi destek sağlandı. Ancak işgalin sonuçları Reymar Hükümeti için yıkıcı olacaktı. Zira bölgedeki işçilere ödeme yapmak için daha fazla para basmaya karar verdiler



Daha fazla para basmak zaten değeri oldukça düşmüş olan Alman markanı daha fazla değersizleştirmek anlamına geliyordu. 19 Kasım 1923 tarihine gelindiğinde bir Amerikan doları tam olarak 4.2 trilyon Alman markına karşılık geliyordu



Alman markı Amerikan doları karşısında adeta fitili ateşlenmiş bir bomba gibi patlıyordu. Halk el arabasına paraları doldurup alışverişi öyle çıkıyordu. Çünkü evden markete gidene kadar alınacak ürünlerin fiyatı ikiye katlanıyordu


özellikle 1923 yılı sonlarında bu fiyat artışları öyle bir seviyeye gelmişti ki bir kahve içmek istenilse kahveyi alıp bitirene kadar kahvenin fiyatı artıyordu


Bu nedenle insanlar kazandıkları para ellerine geçer geçmez gıda alışverişine koşuyordu. 1921 yılında 100.000  birikimi olan bir aile zengin kabul edilirdi. Ancak iki yıl içerisinde bu para bir kahve dahi alamayacak kadar değersiz hale gelmişti



1
923  yılında Almanya'da bulunan Alman asıllı Amerikalı ressam George Gross o günleri şöyle anlatıyor. Vitrinde oyalanmak bir lükstü. Çünkü alışverişin hemen yapılması gerekiyordu. Fazladan bir dakika bile fiyat artışı anlamına geliyordu


örneğin bir tavşan mağazaya girdikten birkaç dakika sonra iki milyon mark daha pahalıya mal olabileceğinden hızlı bir şekilde satın almak gerekiyordu. Milyonlarca Mark gerçekten hiçbir şey ifade etmiyordu. Insanlar paralarını el arabalarında ve sırt çantalarında taşımaya başlamak zorunda kaldılar


Ben de sırt çantası kullandım. O yıllara tanık olmuş isimsiz bir Alman ise başka şeyleri sorguluyordu. Küçük birikimleri olan insanlar yok edildi. Fakat büyük fabrikalar bankalar ve multi milyonerler bu durumdan hiç etkilenmemişe benziyor


Ordu, kazançlarını korumaya devam ettiler. Bu büyük holdingler bir şekilde kayıptan korunuyordu. Ama halk kitlesi tamamen dağılmıştı. Ve kendimize sorduk. Bu nasıl olabilir



Nasıl oluyor da hükümet insan yığınlarının hayat birikimlerini yok eden bir enflasyonu kontrol edemiyor ama büyük kapitalistler her şeyi zarar görmeden atlatabiliyor. Bunu yaşayan bizler anlam ifade eden hiçbir cevap alamadık


Iktisat biliminde paranın piyasada istenilenden fazla bollaşması durumu hiper enflasyon olarak adlandırılır. Her krize para basarak çözmeye çalışmak enflasyonun daha da yükselmesine sebep olur. 


Işte 1918, 1923  yılları arasında Almanya'nın başına gelen tam olarak buydu. Devletin bütçe açığını kapatmak adına çılgınlar gibi para basması ülkeyi büyük bir buhrana sürüklemişti. Geçmişten günümüze ulaşan binlerce kare bize



Almanya'da yaşanan hiper enflasyonun boyutları hakkında fikir veriyor. Sokakta banknotlardan kule yapan çocuklar üşüyünce para yakan insanlar caddelerden para süpüren çöpçüler duvarları kaplamak için kullanılan banknotlar ve daha niceleri 
dönüp bakınca bu fotoğrafların her biri sanki bir film setinden fırlamış gibi geliyor. Ancak hepsi gerçek. Peki insanlar hiper enflasyonun yıkıcı etkilerinden kaçınmak için neler yapmışlardı


tahmin edilebileceği gibi elinde birikimi olan Almanların neredeyse tamamı paralarının değerini korumak için döviz satın almıştı. Ancak bu yatırımlar Alman markanın daha fazla değer kaybetmesine neden oldu. Her krizde olduğu gibi 1923  krizinde de kazananlar ve kaybedenler vardı



Anlaşmalarını Alman marka üzerinden yapan borçlu iş adamları arazi ve ipotek sahipleri paranın değersizleşmesi sonucunda borçlarını kolayca kapatabilir hale geldiler


Ancak alacaklılar için aynı şey söz konusu değildi. Maaşlı çalışanların büyük bir bölümü 1923yılına kadar büyük bir sorun yaşamamıştı. Çünkü enflasyon arttıkça maaşlar da artıyordu. Fakat 1923  yılının sonlarına gelindiğinde bu durum değişti


artık maaşlar enflasyona ayak uyduramıyordu. Maaşlı çalışanların aksine öğrenci, emekli ya da sosyal yardım alan sabit ücretli vatandaşların durumu daha da kötüydü. Bu süreçte kazananlardan biri de çiftçilerdi


Çünkü ne olursa olsun insanlar beslenmek zorundaydı. Ve enflasyon arttıkça gıda ürünlerinin fiyatı da artıyordu. Almanya için hiper enflasyonun sosyal ve politik maliyeti yüksekti


bir ömür boyu ödenmesi planlanan emekli maaşları tamamen ortadan kaldırıldı. Politik olarak hiper enflasyon hem solda hem de sağda radikalizmi körükledi. Ekonomiye güven azaldı ve ticaret durma noktasına geldi. Işsizlik arttı. Ücretler ise dibi gördü


1923 yılının sonlarında Reymar Hükümeti ardı ardına patlayan isyanlarla karşı karşıya kaldı. Tüm bunlara rağmen bir süre sonra Alman ekonomisi toparlanma sürecine girdi


Bu toparlanmanın mimarı Reymar Cumhuriyeti'nin 1923 - 1929 yılları arasındaki dış işleri bakanı Gustavosman'dı. Stresman 1923  hiper enflasyonu Dört ayrı hamlede ve yalnızca birkaç ay içerisinde sona erdirdi


Stresmanın ekonomik olarak yaptığı ilk hamle yaklaşık bir yıldır devam etmekte olan bir politikayı sonlandırmak oldu. Ruh bölgesindeki işçilerin pasif direnişine son verdi. Bu malların yeniden üretileceği anlamına geliyordu


Bu şekilde hükümet işçileri desteklemek için para basmak zorunda kalmayacaktı. Almanya'nın savaş tazminatlarını en kısa sürede ödemeye başlayacağını garanti ederek Fransa ve Belçika'yla bir anlaşma sağladı


Böylece Ruh bölgesindeki işgal son buldu. Yeni bir para birimi basıldı. Yatırımcılar ve halk bu yeni para birimini destekledi. Mark altına endeksliydi. Ve çok sayıda basılmadığı için yabancı para birimleri karşısında değerini koruyabildi


Streysma'nın son hamlesi ise hükümet giderlerini kısmaktı. Bu süreçte 700.000 civarında kamu çalışanı işten çıkarıldı. Böylece hükümetin kasasında oluşan bütçe açığı nispeten de olsa kapatılabildi

-

1924 - 1929  arasındaki dönem Reymar Cumhuriyeti'nin altın yılları olarak anıldı. Ancak durum gerçekten de böyle miydi? Almanya ekonomik olarak eskiden olduğu kadar güçlü müydü? 



Bu soruların kesin bir cevabı yok. Çünkü ekonomik iyileşme her alanda eşit derecede gerçekleşmemişti. Örneğin 1928  endüstriyel üretim seviyeleri Birinci Dünya Savaşı'ndan önceki dönemde olduğundan daha yüksekti

 

Buna karşılık tarımsal üretim savaş öncesindeki seviyelere ulaşamamıştı. 1925 , 1929 yılları arasında ihracat yüzde 40  oranında artmış ancak Almanya ihracattan elde ettiği paranın çok daha fazlasını ithalata harcamıştı



Ücretler her geçen gün daha da iyi bir hale geliyordu. Fakat işsizlik oranları hala çok yüksekti. Hal böyle olunca Almanya'nın içinde bulunduğu durumu fırsata çeviren bazı gruplar siyasi olarak güç kazanmaya başladı


Adolf Hitler'in de mensubu olduğu, nasyonel sosyalist işçi partisinin üye sayısı 1920 yılında 2000 civarındaydı. 1923  sonlarına gelindiğindeyse bu sayı 20.000 aşmıştı


Almanya'nın içinde bulunduğu ekonomik durum iktidara giden yolda Hitler'in önünü açıyordu. Ihtiyacı olan şey güçlü bir söylem ve ekonominin kötü gidişatından sorumlu tutacağı bir günah keçisiydi. Ona göre ekonominin kötü olmasından Yahudi iş adamları ve  Yahudilere ait bazı işletmeler sorumluydu. Bu politika halk nezdinde de kabul gördü. 1928  nasyonel sosyalist işçi partisi Alman Meclisi Reis Tak'ta yalnızca 12  sandalyeye sahipti


1932 yılına gelindiğindeyse temsilci sayıları  230'a yükseldi. 


16 Temmuz 2023 Pazar

Panzerkampfwagen IV - PANZER 4


Alman ordusunun bel kemiğini oluşturan kara gücü tankı Panzer 4 dür. Savaşın başından sonuna kadar aktif olarak tüm cephelerde kullanıldı. Savaş boyunca 8.500 Adetten fazla üretildi. T34 ve KV-1 serisi tanklar ile başa çıkmak zorunda kaldı. Batı Cephesinde İngilizleri geri püskürttüler. Pratik tanklardı ve üretimleri daha kolaydı. Savaş süresince bu tanklar geliştirildiler ve bu süre boyunca mükemmel olarak kalmayı başardılar. Alman ordusu bu tanklardan çok memnun idi ve devamlı olarak bunların geliştirilmesini istiyordu. Başka araçlarda bu tanklar üzerinden geliştirildiler. 1960 yılına kadar başka ordularda ve başka savaşlarda görev aldılar. 

Almanların efsanevi komutanı Heinz Guderian Blitzkrieg taktiği üzerinden çalışmaya devam ederken yıldırım harbi için özel bir tank üretilmesini istiyordu. Ancak bu tanklardan ne Avrupada nede Amerikada böyle bir tank üretilmiyordu. Bu tankların yeniden tasarlanması gerekiyordu. Tüm fikirlerini mühendisler ile paylaştı. Zırhının kalınlığından ateş gücünden ve hızından  istediği bilgileri verdi. 1934 yılında bir ihale açıldı ve sonrasında Krupp firması kazandı ve Panzer 4 ün tasarım süreci başladı. Tasarımında bizzat yer aldı ve bu tank onun istediği doğrultuda şekillendi. 1935 de tank seri üretime hazır hale geldi. 1936 yılında ise Alman ordusunda hizmete girmeye başladı. Başta üretim adedi düşüktü ayda sadece 22 adet üretilmesi öngörülüyordu bu tank'a öncesinden çok önem verilmemişti. Başlangıçta bu tanktan 270 Adet üretilmiş ve yeterli olduğu öngörülmüştü. 

Guderian'nın planı şu şekilde idi. Alman Tank birliklerinin önlerine Panzer 3 tankları yerleştirilecek bu tankların görevi düşman cephesini yarmaktı. Fransızların ön birlikteki tankları aşma işi Panzer 3'e verilmişti. Bu tankların hemen arkasında Panzer 4 tankları yer alacaktı. Alman piyadesini destekleyeceklerdi. Panzer 3 ler ok başı gibi önde yolu açacaklardı. Panzer 4 lerde piyadeleri destekleyerek devam edeceklerdi. 


Panzer 4 lere zır delme kabiliyeti 75'lik toplar eklendi. Topları etkinliği azdı. Mermi çıkış hızı saniyede 450 metre idi. Başlangıçta bir sorun teşkil etmedi ve istendiği şekilde kullanıldı. Savaş ve cepheler devamlı genişlemeye başlayınca Panzer 4 ler daha öne çıkmaya başladılar. Kısa süre içerisinde Alman kara  birliklerinin temel tankı olmaya başladı. Panzer 4 ler Batı cehpesinde Fransız ve İngilizlere karşı başarılar elde etmişti. Afrikada da  İngilizlere karşı etkiydiler.  Romel'in elinde bu tanklar ölümcül canavara dönüştüler ancak Doğu cephesinde Almanlar Ruslara karşı ilerlerken Rusların ellerindeki T34 tankları hakkında bilgileri yoktu. Panzer 4 ler ilk kez KV-1 ve T34 ler karşısında etkili olmamaya başladılar. Panzer 4 ün topları T34 lere etkisi yoktu. KV-1 ler çok güçlü zır korumasına sahipken Panzer 4 lerin zır koruması o kadar düştükki  onların karşısında zafer alınması imkansızdı. KV-1 leri imha edemedikleri için onların sadece paletlerini kırıp etrafından dolaşarak devam edebiliyorlardı topları imha için yeterli değildi. 

Panzer 4 ler ciddi anlamda modifiye edilmeye başladılar. 75'li toplardan vazgeçildi daha uzun menzilli toplar ve zırh delme kabiliyetine sahip toplar ile desteklemeler yapıldı. L cinsi toplar eklenmeye başladı ve performansı daha iyi hale getirildi. Bu toplar 1000 metre mesafeden  77mm kalınlığında zırhı delebiliyorlardı.

T 34 leri imha konusunda bir sorunları kalmadı. KV-1ler ile uğraşıyorlardı ancak 1942 den sonra daha iyi bir konuma geldiler.  Sadece topda iyileştirmeler yapmadılar zırh korumasında da iyileştirmeler yaptılar. Ön tarafta 80mm ilk zırh eklenmişti. Tankın üst tarafında 1cm kalınlığında bir çelik bunuyordu. Panzer tankların ciddi düşmanı diğer tanklar değil Uçaklardır. Müttefik kuvvetler ile Almanlar karşı karşıya geldiğinde önce Müttefik kuvvetlerin uçakları bölgeye geliyordu ve tanklardan önce uçaklar saldırmaya başlıyordu.  Savaş sırasında hangi eksikliği görülmüşse hemen eksiklikler giderilmeye başlanmıştı ve Alman ordusu tarafından çok sevildi hem modifikasyon hemen yapılarak uzun süre kullanıma olanak vermişti. 

İleri dönemlerde Tank Avcıları geliştirilmesinde Panzer 4 ün altyapısı kullanıldı. 1945 de üretilen tüm fabrikalar bombalandıktan sonra bu tankın üretimide durduruldu.

Ruslar savaştan sonra elde ettikleri Panzer 4 tanklarını Suriyeye verdi ve orada kullanmaya devam etti. Arabistan savaşlarında da ayrıca kullanıldı. Savaş sırasında Almanya tankların bir kısmını ihraç ettmişti. Bu ihraç edilen ülkeler arasında Türkiyede vardı. 



1930 -1945 arasında üretilen Tank ;

Maybach 12 silindirli 295 beygir güç üreten motor vardır, 40 mm top ilk zamanlarda kullanıldı ancak çok kısa ve etkisizdi. Mermi çıkış hızı 450 metre, L40 , L48 tipi toplar eklendi. Savaş sonunda KV-1 tankları tek vuruşta imha edebilecek düzeye ulaştı. 300 Beygirlik Motor 25 Tonluk tankı saate 40 km hıza ulaşabildi. Menzili 200 KM ye ulaşabiliyordu. Zırh koruması 80 mm kalınlığında, kule üstü zırhı 10 mm kalınlığında idi. Ruslar ve Amerikalılar bu zayıflığı bildiği için Uçaklar ile üstten vurarak savaş dışına çıkarmayı hedefliyorlardı. Bu zayıflıklardan dolayı devamlı zırh eklemesi yapıldı. 26 Tona kadar son versiyon ulaşmıştı. 

14 Mart 2023 Salı

U Boat - Kurt Sürüleri

 


Alman Donanması oluşturulurken İngiliz Donanmasının uzak tutulması gerekiyordu. Bu dönemde oluşturulan deniz altılar Almanyanın vurucu gücü olarak ortaya çıktı.  Avrupanın en iyi denizaltılarını Almanlar üretiyordu. Ancak Versay antlaşması ile Almanları askeri yapıları yeniden şekillendi ve orduya kısıtlama getirildi. Hitler İktidara gelir gelmez bu kısıtlamaları gözardı etti ve askeri olarak güçlenmeye başladı. İngiliz donanmasına karşı göstere göstere donanma yapamazlardı. Uçakları, Tankları hangarda tutabilirlerdi ancak Deniz Kuvvetlerini saklayacakları yer yoktu. Bu sebeple Deniz Kuvvetlerinde gemi yerine Deniz Altı yaparak İngilizleri bu projeden uzak tutacaklarını düşündüler. Bot lardan oluşan Kurt sürüleri yapmak projesini devreye aldılar. İngilizlerin Atlantikteki gücünü kırabilecek bir güce ihtiyaç var bu güç mutlaka Deniz Altı olduğunu vurguladılar. 


1.000 den fazla Deniz Altı olacak Atlantikte 4 lü veya 20 li gruplar halinde gizlenerek  devamlı gezecekler ve düşman gemilerini arayacaklardı.  Düşman gemilerini gördüklerinde birbirleriyle haberleşeceklerdi ve bir pusu noktası belirleyeceklerdi.  Hava karardığında  pusu kurdukları bölgede ortalarına aldıkları gemilere torpido yağdırıp batıracaklardı.  Bu takit uygulanabilmesi için 3.000 civarı deniz altına ihtiyaç vardı. Ancak Almanlar hiç bir zaman bu kadar sayıda deniz altına sahip olamadı. Ancak bu fikir uygulandı. 1935 de Alman tersaneleri 10 larda UBOT üretmeye başladı. Ayda maksimum 20 adet üretebiliyorlardı. İngilizler kendi Donanmalarına çok güveniyorlardı. 


O zamanlarda Dünyanın en iyi donanmasına sahiplerdi. Denizde çok fazla gemi kaybetmeye başladılar ve ne olduklarını anlamayamadılar. Almanların üstünlüğü başlıyordu. İngilizler her ay binlerce ton gemi kaybediyordu ancak kimin saldırdığını tespit edemiyorlardı.

Yüzlerce insan kaybediyorlardı. Atlas Okyanusu, Baltık Deniz İngilizlerin çok rahatlıkla gezebilecekleri yerlerdi. Alman kurt  sürüleri İngiliz gemilerini avlıyorlardı. İngilizler bir yerden başka bir yere gemilerle seyahat ederken konvoylar halinde gidiyorlardı. Konvoylar kalabalık gemilerden oluşuyordu. Almanlar pusuya düşürdükleri grupları avladıklarında daha çok gemi batıyor, insan ölüyordu. Her gün Askeri ve Sivil gemilerini batırıyorlardı. 1933-42 arasında Almanlar 1.000 den fazla İngiliz gemisini batırdırlar. İngilizler Askeri ve Sivil anlamda çok ağır darbe aldı. 

1942 sonlarında İngilizler rahatlamaya başladı. Almanların Enigma cihazları ele geçirildi. Bu kodları İngilizler Amerikalılar ile beraber çözdüler. Almanlar çok ciddi anlamda deniz altı kaybettiler ve bu konuyu çözmeleri çok zamanlarını aldı. Amerikalılar Japonları püskürttükten sonra Atletik okyonusuna cephane yığmaya başladılar. Atlantik Kuzeyi Amerikan gemileri ile dolmaya başladı ve Almanları bu gemilerle başa çıkabilecek durumda değildi. Amerikan gemileride Alman deniz altılarından daha güçlü teknolojiye sahipti. Daha güçlü sonarlara, gözetleme aletlerine sahipti.

Deniz karakol uçakları vardı. Torpido yüklü bu uçaklar Alman deniz altılarını gördüklerinde vurma yeteceğine sahipti. Almanlar buna rağmen savaşmaya devam etti. 

1945 de Almanlar 800 adet deniz altıyı kaybettiler. 30.000 yakın denizcide ölmüştü. 1945 Almanya yenildi. Almanlar ellerindeki UBOT ları teslim etmek yerine batırmayı tercih ettiler. Amerikalılar, İngilizler ve Ruslar ciddi anlamda UBOTLARI ele geçirmeyi başardılar. 

KURT SÜRÜSÜ TAKTİK

4 veya 20 UBOT dan oluşan gruplar okyanusda birbirinde bağımsız olarak farklı yönlere gideceklerdi. Her deniz altının nereye gideceği biliniyordu. Berlinden gelen gizli şifrelerle bu rotalar tespit ediliyordu. Olası Müttefik gemilerin rotalarında gezerken gemi gördüklerinde birbirleri ile haberleşiyorlardı. Deniz altılar 2.Dünya Savaşında genellikle gece avlanırlardı. Deniz altıların çoğu zaman su altında çok fazla gitmez norma gemi gibi su üzerinde giderdi. Bu taktik yakıttan tasarruf sağlardı hemde geminin gövde ömürünü uzatırdı. Aylarca karaya dönmezlerdi. Kendileri tek başlarına hedefi imha edebilirlerse su üzerinde toplarla imha ederler yada su altına inerler torpido ile imha ederlerdi. Kalabalık gruplarla karşılatıklarında birbirleriyle haberleşirler, pusu alanı belirlerler ve gece 10-30 arası UBOT birleşir doğru yerde doğru zamanda torpido atışını başlatırlardı. Çok hızlı bir şekilde saldırdıkları için gemiler saldırının nereden geldiğini tespit edemezlerdi. 

Type -7 ler döneminin en modern gemilerinden biriydi. 660 -1.032 ton arasındaydılar. 42 -53 kişilik personel tarafından kullanılırdı. Su üzeriden dizel motorlarını kullanırlardı. Su altında şarj edilmiş bataryalarını kullanırlardı. 11 Adet Torpido bulunurdu. 4 tanesi önde 1 tanesi arkada atışa hazır bekletilirdi. Gemilerin üst taraflarında 88 mm topu bulunurdu. Yeni versiyonlarda uçaksavarlar eklenmişti. Hiç bir yakıt ikmali olmadan ,hiç bir lojistik destek almadan 15.000 KM yol katederlerdi. 10 mil deniz mili hızda ve deniz üzerinde gidebilirlerdi. Dalış performansı ise 200 Metre altına rahat bir şekilde dalabilme kabiliyeti vardı. Özel durumlarda 280 Metreye kadar dalma özellikleri vardı. 

Type 9 lar ise 1.083 tona çıkarken personal 56 kişiye çıkabiliyor ve type 7 lerden daha büyüklerdi. Daha uzun menzile sahip 19.000 KM yol alabiliyorlardı. Derinlik 250 Metreye kadar rahat bir şekilde dalabiliyorlardı. Almanların deniz altı ast ları vardı bunlar yüzbinlerce ton gemiyi yok etmişlerdir. 


Deniz Altı asları arasında en ünlü  Otto Kretschmer > 274.333 ton (47 gemi battı)    

ikinci as ise Wolfgang Lüth >225.712 ton (43 gemi). Almanların elinde çok yetenekli subayları vardı. 

Type 21 günümüz deniz altıların atasıdır. Yapılan deniz altıların tekniklerin çoğu bu deniz altıdan gelmektedir.  Deniz altıları modüler şekilde üretmek, Çok büyük elektirik bataryaları eklemek, Nükleer ve konvansiyonel deniz altıların atasıdır, başlangıç noktasıdır. Resmi adı elektro Bottur. Dizel motorları vardır. Bu dizel motorlar pervana şaftını doğrudan

çevirmezler. Dizel motorlar sadece bataryaları şarj ederler. Bunlar elektrikli deniz altılarıdır. Hareket ederken elektrik motorunu kullanırlar. 

21 ler haftalar boyunca deniz üzerine çıkmadan seyir edebilirler. Yapmaları gereken tek şey şnorkellerini yukarıya çıkarmak buradan gelen hava ile bataryalarını şarj etmektir.  


15 Ocak 2023 Pazar

Kursk Harekatı

    

    1943 yılında Almanlar hızlarını kaybetmiş yaptıkları taaruzlardan başarılar elde etmemeye başladılar. En son Stalingrad çıkarmasında 6. Ordunun tamamı (800.000) kaybedilmişti. Almanlar Doğu cephesinde geri çekilmeye Sovyetler ise onları kovalamaya başladılar. 

Müttefik kuvvetler Fransanın Normandiya bölgesine çıkarma yapmak için hazırlıklara başladılar. Almanlar Sovyetler birliğine karşı yeniden atak yapmaya hazırlık yaparken stratejik bir bölge olan Kursk için hazırlandılar. 

Kursk ele geçirilirse, Moskovadan Rostoya uzanan Sovyetlerin elindeki demiryolu ele geçirilecek, Sovyetlerin ellerindeki beşte bir oranındaki gücün yok edilmesini hedefleniyordu. Sovyet hava kuvvetleri Almanların hazırlıklarını sezdiler hava harekatı ile büyük ölçüde önlemeye başladılar. Güney Orscha da Alman hava alanında 10 Adet uçak imha edildi. 3 gün sonra yeniden saldırıldığıdan 10 adet keşif uçağınıda imha ettii. Alman keşif kuvvetleri zayıfladı. 




Almanlar 3.000 Tank ve Motorlu top, 2.100 Uçak 900.000 Asker ile kuşatmaya hazır hale geldiler. Almanlar bu savaş zamanında en büyük hazırlıklardan biriydi. 4. Panzer Ordusu Sovyet ileri karakollarını temizlemesi ile başladı. Alman hava kuvvetleri kuzeydeki cephe hattında 10 dakika içerisinde 3KM hattı bombardımana tuttu.  3 Panzer ordusu kuzey cephesinden saldırdı, 3ncü tümen yağmur altında saldırta geçti, 11 nci Panzer ordusu tepeleri ele geçirdi. 36 tümen ile Kurskun merkezine taaruzza geçti. Alman panzer birlikleri mayın tarlalarında, yoğun topçu ateşi altında, Sovyet tanklarının taarruzları altında kan kaybetmeye başladılar sonrasında geri çekilmek zorunda kaldılar. 


Hava saldırlarından sovyetler 91 adet uçak kaybettiler. Almanların 47 nci panzer Kolordusu Sovyet Tank kolordusunu kuşatmış ağır zaiyatlar verdirdi. Ancak 6 Metreye kadar alçalan Sovyet hava kuvvetleri Alman tanklarına bomba yağdırmaya başladılar, 20 Adet Tank imha edildi , 40 Adet tank ise ağır hasar verildi. Almanlar bu saldırı sonucunda geri çekilmeye başladılar. Hitlerin emri ile Kursk cephesi kapatıldı. Harekat durduruldu. 

Güney kesimde de daha fazla güce sahip olan Almanlar cephe hattı daraldıktan sonra yavaşladılar, Sovyetler destek kuvvetlerini cepheye soktular. Alman Panzer Kolordusu ile Sovyet Tank Kolordusu arasında tarihin en geniş çaplı Tank Muharebesi yaşandı. Prohorovka Muharebesinde kesin bir sonuç elde edemeyen her iki taraf için Sovyet ordusu cephede kalırken Alman tankları geri çekilmek zorunda kaldırlar. Kurs Harekatının son çatışması olmuştur. 

18 Aralık 2022 Pazar

Tiger - 1 Almanların En iyi Panzeri

  


 Müttefikler tarafından ölümcül ateş gücü ile mükemmel zırhı birleştiren bir makine olarak ünlenmiştir. Panzer 4 de göre daha iyi bir zırh koruması, güçlü bir silah saatte 40 KM ulaşabilecek tank. 45 TON luk tank olan 88 mm top ile silahlandırılması düşünülüyordu. 

Son Prototip Porsche tarafından üretilen karışım olan tanka karar verildi. Tank mürettebatı Komutan, Topçu, Yükleyici, Sürücü ve Radyo operatörü olarak 5 kişiydi. Zırh çok kalındı. 25 mm 120 mm silahlara karşı mükemmel koruma sağlıyordu. Zorlu arazide hareket edebilmesi için paletine ekstra süspansiyonlar yerleştirildi. 1943 de  55 TON luk tank 690 beygir gücü / 515 kw elektrik sağlayan bir Mayback benzinli motor tarafından güç  ile destekleniyordur. Saatte 38 KM sürate sahipti.  Ayrıca Mühendislik sorunlarından biriside çakışan tekerlek süspansiyonlarıydı. Tankın hareket kabiliyetini sınırlıyordu. Doğu Cephesinden çok tehlikeli bir duruma işaret ediyordu. 

Tankın Silahı KVK 88 mm 36  silahı Amerikalıların M4 Sherman zırhını çok rahatlıkla deliyordu. Öne iki adet silah eklenmiş biri gövdeye sabit diğeri taret ile  hareket kabiliyetine sahipti. Duman tahliye borularıda taretin her iki tarafında bulunmaktaydı. Tiger ilk kez Tunusda kullanılmaya başlandı. İtalya, Normandiya Doğu Cephesinde de kullanıldı. Uzun üretim aşamasından dolayı sadece 1942-44 arasında 1.350 adet üretilebildi.

İlk Leningrad cephesinde Ruslara karşı kullanıldı ve çok büyük zaferler kazandılar. KV-1 ve T34 lere karşı ciddi üstünlük sağladılar.  Tiger Tankların önlerinde 100 mm çelik zırhları vardı. Yan tarafı 80 mm çelik zırhla kaplanmıştı. Taret üzerinde 25 mm çelik zırhla kaplanmıştı. İlerleyen modellerde bu zırhı 40 mm  kadar çıkarıldı. Savaşın son dönemlerinde bu zırhlar Müttefiklerin tanklarına karşı koruma amacıyla değil Savaş uçaklarına karşı korum amacıyla kullanıldı.

Doğu cephesinde kazanılan savaşlarda sadece Tanklar ön planda değil. Almanlar bölgeye çok iyi derecede bilgi ve deneyime sahip Tank Subaylarını göndermişlerdi. 


Michael Wittmann 

Kursk Muharebesi sırasında 156 adet Rus Tankı ve Zırlı aracı imha eden Wittmann gibi profesyonellerin elinde Tiger çok ölümcül bir canvara dönüştü. 


Başlarda önlerinden Zırhı aşabilecek hiç bir tank topu yoktu. O zamanlarda bu tankı yenebilecek bir tank görünmüyordu.

Amerikalıların her zaman Alman Tiger ile karşılaştıklarından hemen hava desteği istediler. Amerikan muharebe doktrininde de yerdeki piyadelerin her zaman hava desteğinin istemesindeki sebepte bu olduğu iletilmektedir. 

Doğu cephesinde 1943 Temmuzda 6.000 Tank 4.000 Uçak ve 2 Milyondan fazla asker Alman ve Rus Askeri Kursk meydanından karşılaştılar. Gelmiş geçmiş en büyük savaş burada meydana geldi. 1 Tiger tankının 22 Rus tankını imha ettiği kayıtlara geçmiştir. Buna rağmen bu muharebeyi Almanlar kaybetti. Kaybetmesinin sebebi ise ikmal yapamaktaydılar ve Lojistik yerlere olan uzaklığında dolayı bir tank kaybettiklerinden yerine yenisini koyamıyorlar ancak Ruslar tank kaybettiklerinde 2-3 saat içerisinde yerine 2-3 adet yenisini koyabiliyorlardı. Ruslar burada sayısal üstünlüklerini ve lojistik merkeze yakınlıklarını çok iyi bir şekilde kullandılar ve savaşı kazanabildiler. 

Rus T34 ler  Tigerlar ile göğüs göğüse muharebe etmek yerine bunların yanlarından sızarak oradan ateş etmeyi denediler. Almanlar bir adet tiger ürettiklerinden Amerikalılar ve Ruslar 10 adet tank üretebiliyorlardı. Tiger üretimi çok zaman alan maliyetli bir tanktı. 1945 yılına kadar bu tankın benzeri ortaya çıkmadı. 2500 metrede T34 tankını imha edebiliyordu.  56 Tonluk ağırlığa sahipti.  İlerleyen modellerde 65 Tona kadar çıkmıştır.  21 Litrelik V12 Maybach motoru benzinliydi. 190 KM menzili vardı. Maks. 45 KM hızı vardı. Ancak 25 KM hızda ilerlemesini isteniyordu. Bu hız üzerine çıktığında arıza veriyordu.  

56 Kalibrelik 88 mm çapındaki Flag88  topa sahipti. 4000 metre menzili vardı. 2500 Sherman yada T34 imha edebiliyordu. 1000 metrede ölümcüldü. Mermi çıkış hızı yüksek olan top değil, Optiklerinde detay vardı. O dönemde üretilmiş atış kontrol sitemi  ve nişangah sistemine sahip ileri derece teknolojiye sahipti.  Amerikan Donanmasına sahip Avcı uçaklar tigerların en büyük düşmanı idi. Almanlar Amerikalılarla gündüz değil gece savaşmaya karar verdi.



Bunun içinde gece görüş sistemlerini kullanmaya başladı. Tiger aynı zamanda dünyada gece görüş sistemi kullanan tanklarından ilkiydi. Devamlı motor arıza sorunu ve mekanik arızaları oluşurdu. Çok karışık bir mekanik aksamı olduğu için tamir edilmeside zordu. T34 Rus Tankı bozulduğunda mürettabat dışarı çıkar 25 dakikalık tamirat sonrasında yoluna devam edebilirler Tiger da bozulduğunda tank orada kalırdı.  Askerlerin bu Tank tamir etmesi çok zordu. Tank bozulduğunda orada bırakılır ve imha edilir yada çekiçi beklenirdi. Bu tank yerine yenisinin gelmesi haftalar yada Aylarda beklenebilirdi. 

Alman savaş kayıtlarına göre Alman Tigerların neredeyse yarısı düşman tarafından değil tankı kullanan personel tarafından düşman eline geçmemesi için imha edilmiştir. Tigerları üretim maliyeti 250.000 Mark civarındaydı. Tankların üretimi zahmetliydi. Amerikalılar günde 50 adet Ruslar 80 Adet Tank üretebiliyorlardı. Almanlar sadece bir tane tank üretebiliyorlardı çünkü bu Tank el yapımı bir tanktı. 

Tankı kullanmak çok zor ve zahmetliydi. Tankın taretinin 360 derece dönmesi 1 dakika sürüyordum T34 için bu süre 18 saniyedeydi. Wittman gibi subaylar savaş esnasından tareti hareket ettirmek yerine paletleri hareket ettirmek onları için zaman açışından daha hızlı oluyordu. 

Savaşın bittiği 1945 tarihinde çalışır sadece 300 adet Tiger tankı kalmıştı. Bu tanklarda Fransızlar ve Ruslar arasında bölüşüldü.  Dünyada suanda 24 adet tiger tankın var olmaktadır.  İngilizlerin Kuzey Afrikada ele geçirdikleri 131 numaralı Tiger tankı %100 orijinal ve çalışır durumda aksamı değiştirilmemiş bir tank. 


Tiger -1 ortaya çıkmadan yapılan prototiplerde ; Porsche tarafında; Tank üzerinde benzinli bir motor kullanmayı reddetti. Onun yerine Dizel elektrik hibrit motor kullanmak istedi. O dönemin şartlarına göre bu fikir dahiceydi. Porsche kendi tasarımında akslar, dişliler ,şasi veya ağırlık yapan parçalar yoktu. Bozulmaya müsait parçalarda yoktu. Tank ön tarafındaki çer dişlilerinde 2 adet Elektirik motoru vardı. Öndeki elektirik motorları arka taraftaki dizel motora bağlanmıştı. Dizel motor jeneratör gibi çalışıyor ve elde ettiği elektriği ön motorlara iletiyordu. Porsche kendi tasarımı hem hafif hemde daha basit bir tasarımdı. 1942 de iki prototip gösteriye çıktı bu gösteride Porsche tankı arıza yaptı ve yanmaya başladı. Bu tank fikri böylece tarih sayfalarında yerini aldı.